เอื้อมมือ...แต่ไม่คว้า
posted on 06 Jan 2009 23:13 by chichatonliewหายไปนาน หลงไปกลับปีใหม่ซะแล้วเรา
หลังจากตัดสิรใจเอื้อมมือไขว่คว้า เพื่อให้ใครๆภูมิใจ
วิทยาลัยสื่อ คือเป้าหมายของการสอบตรง
สมัครเพื่อแสดงให้รู้ว่า
เอาล่ะ คนไม่กะตือรือร้นจะลองสอบบ้าง
วันแรกที่ไปสอบ พ่อขับรถไปส่งด้วยความภูมิใจ
ปกติพ่อแม่ไม่ค่อยชอบรถติด แต่ครั้งนี้ยอม
ด้วยหวังว่า เอาน่า..ลูกอาจสอบติดก้ได้
สถานที่สอบคือ RB5 ตอนนั้นไม่รู้หรอก
ตอนนี้รู้แล้ว ไปเรียนทุกวัน
หลงหายรอบ พบเจอคนหลายคนที่ไปสอบ
ตอนนั้นคนสมัครมีเจ็ดร้อยกว่าคน รับเจ็ดสิบ
คิดในใจ ติดก็บ้าแล้วค่ะ
วันพุธผลโครงการพิเศษออก บอกว่าติดได้เข้าเรียนมช.แล้ว เย้..สบาย
วันพฤหัส สิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น
ตั้งแต่วันนั้นที่ไปสอบตรงวิทยาลัยสื่อ ลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยไปสอบ
แล้วก็มีเพื่อนเดินมาบอกว่า
มีคนสอบติดวิทยาลัยสื่อสองคน
ฉันหันไปถามด้วยความสนใจ
ถ้าโลกนี้บ้าเราก็คงติด
ไม่อ่าน แต่ไปสอบ ติดก็แปลกแล้วค่ะ
ผลก็คือ "ติด"
หน้าตาเฉย งงมาก
โลกนี้มันก็นะ
คนบางคนไขว่คว้าแทบตาย อ่านหนังสือแทบบ้า
ต้องผิดหวัง สอบไม่ติด
ขณะที่ฉัน ลองสอบๆไป ติดก้ดี ไม่ติดก็ งั้นเหอะ
ดันติด
ไม่ได้เก่ง...
วิทบูรณาการทำมั่ว
วิชาอื่น จะว่ามั่วก็ไม่เชิง สงสัยติวมาเยอะเลยได้
โรงเรียนจัดติวให้ฟังบ้างไม่ฟังบ้างตามภาษา
แต่ก้นับว่ายังพอเข้าหัวจนสอบได้
ตอนนั้นดีใจร้องตะโกนอย่างมีความสุข
เย้...สอบได้แล้ว
ทุกคนคิดว่าคงจะพูดว่า"ด้เรียนมช.แล้ว"หรือ
กุติดสองคณะแล้วนะเฟ้ยยย
แต่ไม่ใช่
ฉันตะโกนว่า
กุได้เจอพันนึงแล้ว
นี่แหละค่ะที่สำคัญ
พ่อบอกไว้ว่า สอบติดจะจ่ายให้พันนึง
คนมันเยอะสอบติดได้ที่ว่าสมองใช้งานได้